Stuur Kasper een bericht!

   
  Links
} UMCG
} Couveuse pagina
} Prematuren info
 

 
 
   
  Periode 1
  Periode 2
  Periode 3
  Foto's Kasper
 

Lieve Kasper,

Een kleinzoon zou ons worden gegeven,
maar veel te vroeg kwam je in ons leven.
Jouw kleine lijfje is alles wat ons nog boeit, en we zijn zo blij als je een paar gram groeit.
Je bent zo klein en toch zo bijzonder,
als we je zien dan ben je een wonder.
Met je handjes en voetjes je gezichtje zo fijn, maar sterk ben je dat moet zo zijn.
Lief ventje wat ben je welkom in ons leven, want jouw komst heeft ons zoveel gegeven.

Opa en Oma
 

   
 
 

 

   

Kasper in zijn nieuwe stoel! 13/8/2007

   
     
    Nieuwe ronden, nieuwe kansen
   

We staan op het punt het jaar 2006 af te sluiten. Het was een jaar met heel veel dieptepunten en 1 heel groot wonder! Dit jaar zullen we echt nooit vergeten, maar we zijn toch blij dat we dit jaar kunnen afsluiten.  Nieuwe ronden, nieuwe kansen.

We beseffen dat de geboorte van Kasper heel veel emoties heeft losgemaakt. Velen deelden met ons heel veel verdriet maar ook heel veel blijdschap. De verdrietige periode heeft ook enkelen in het hart geraakt waardoor ze werden herinnert aan hun eigen persoonlijke verdriet. Tranen van het lachen, maar ook tranen door verdriet. We hebben er heel veel van geleerd.

We hebben geleerd de tijd even stil te kunnen zetten en bewust om ons heen te kijken. Het leven raast aan je voorbij, stilstaan is moeilijk. Vaak hoor je ‘ stilstaan is achteruit gaan’ Maar in sommige gevallen wordt dit misschien te letterlijk genomen. Stilstaan is ook tijd nemen, genieten van momenten die je voor altijd vast wilt houden. Neem tijd voor jezelf en elkaar, dat hebben wij wel geleerd de afgelopen maanden. We nemen niks voor lief, en we zullen elkaar proberen scherp te houden in dit gevoel, het gaat allemaal al snel genoeg.

Door de website van Kasper hebben we eigenlijk alle deuren open gegooid. We hebben alles opgeschreven wat we denken en voelen. Het zijn persoonlijke berichten gericht aan Kasper. We hebben woorden gebruikt die je vaak alleen tussen vier muren uitspreekt. Maar dit is voor ons de enige manier geweest om jullie op de hoogte te houden. We hebben een strijd gehad en het resultaat ligt nu vredig in zijn wiegje. Het gaat goed met Kasper en de artsen hebben dat ook vandaag weer bevestigd. Wij kijken nu vooruit en blikken af en toe nog terug. We proberen in ieder geval de website bij te houden, al zal de berichtgeving iets minder frequent zijn. 

Als laatste; 

Alle lieve kaarten, bloemen en attenties hebben ons geraakt!

Pap en Mam, Marco, Sonja en Ilsa, Els en Wouter, Peter, Titia en Dylana, Marijke en Paul, Frans, Pieter, Simone, Elmar en Sanne, Herman, Diana, Stephan en Leroy, René, Sientje, Christy en Ryanne, Petra, Peter en Arieke, Suzanne, Marijke, Erik, Andries, Wim en Frieda, Menno, Petra en Mellanie, Bauke en Gretha, Sylvia, Edwin, Linda en Naomi, Greetje, Miranda, Gerararda, Petra, Albert en Willeke, Marijke, Andre en Jordy, Doetie en Hendrik-Jan, Johnny, Binny en Robin, Erwin en Kitty, Erwin en Hilde, Titus, Pieter en Ineke, Meindert en Geesje, Anjuska, Avine, Mark, Bouwe, Wim, Marleen en Sacha, Geartsje, Berber, Esther, Iekje, Tjerk en Ingrid, Tialde en Albert Dirk, Janny, Mieneke, Gina, Wiepie, Anneke en Lara, Tineke, Marjo. Hendrik en Coby, Willem en Olga, Martin, Mireille, Charlotte en Olivier, Micha en Anouk, Thea en Marvin, Joop, Hester en Kian, Robbie en Gerda, Arnold, Anke, Martijn en Inge, Albert en Karin, Jacob, Ingrid, Lucas en Maureen, Jan, Marianna, Jildou, Jente en Nynke, Piet, Gerda en Sanne, Freddy, Alinda en Nina, Margo, Roelof en Nanda, Garry, Anita, Sylvana en Yoni, Jaap en Marian, Peter, Patricia en Kyran, Denise, Margretha  

In het bijzonder alle knappe koppen van het UMCG, 

Wij wensen jullie een heel gelukkig en gezond 2007!

 

     
   



12 December 2006
 

Wat hebben we lang uitgekeken naar het moment dat we dit bericht op jouw website kunnen zetten want:

 Lieve lieve schat, donderdag 14 december is de dag dat jij naar huis mag!!!













15/12/2006, vrijdag om 0:28

Mama heeft gisteren nog bij jou geslapen in het ziekenhuis. Ze heeft geleerd hoe ze jou je medicijnen moet geven en ze heeft naast je wiegje geslapen om al je nachtelijke geluidjes te horen. In ziekenhuistaal noemen ze dit ‘rooming in’.  

Vandaag hebben we je opgehaald uit het ziekenhuis. Om  14:00 uur heb je je laatste fles gedronken in het ziekenhuis. Nog even een schone broek gegeven en je allermooiste kleertjes aan gedaan. Maat 44 zit nog iets ruim, maar je bent toch al wel 14 centimeter gegroeid en je weegt nu 2.150 gram!!

We hebben je lekker warm ingepakt in de Maxi-cosi. Gek genoeg heeft meneer Maxi geen rekening gehouden met binkies van jouw formaat, want zelfs met de verkleiner was je nieuwe autostoel te groot. Je ligt nu waar je over een tijdje met je beentjes ligt…. Maar ach, wat geeft het, want ondanks de ruimte lag je toch maar wat lekker te slapen in de auto. 

Toen we de straat in kwamen rijden zagen we dat al onze lieve buren voor jou de vlag hadden uitgehangen met jaja… blauwe ballonnen!!

Buurman Jan kwam ons een prachtige taart brengen met hierop geschreven ‘Hiep hiep hoera, Kasper welkom thuis’.   

Je opa is ook heel creatief geweest en heeft jouw ‘welkom thuis’ prachtig ingelijst. Opa en oma hebben samen het huis versierd met blauwe ballonnen en vlaggetjes.

Marco en Sonja zijn ook al even bij je op visite geweest en je hebt lekker met ze geknuffeld. 

Je was best moe van al deze nieuwe indrukken, je hebt lekker geslapen in je eigen box.  

Wat een dag was het vandaag, papa en mama zijn best moe maar drinken nog een lekker glas wijn om deze feestdag af te sluiten. Ondertussen lig jij inmiddels in je eigen wiegje en de babyfoon zit aan mama’s oor vastgekleefd…. Mama vindt dat ze daar maar eens iets anders op moeten verzinnen wat dat apparaat is veel te groot voor haar oor. 

Morgen een nieuwe dag, een stap in een nieuw leven voor jou en voor ons. Nu zijn we voor altijd samen. 

Slaap lekker lieve schat, we spreken elkaar vannacht wel weer. 

Kus pap en mam

 

     
    Toen jij bij ons kwam - 29 september 2006
   

Op vrijdag 29 september 2006 om 18:10 uur hoorde pap en mam jouw eerste kreetje. Het was een kreetje van een teer en klein mannetje dat vakkundig uit mama haar buik werd geplukt. Veels te vroeg, want 28 weken is niet lang. Je had er nog weken moeten zitten, maar dat ging niet meer. Direct bogen vijf geleerde mannen en vrouwen over jou heen om te zorgen dat je het lekker warm zou hebben en je direct niets tekort zou komen. En dat is gelukt, schat. Je bent er nu! Gelukkige papa was de eerste die jou mocht zien. Met tranen in zijn ogen keek hij naar jou; Kasper, je bent mijn zoon en wat voor één.

Mama heeft het moeilijk gehad en was erg moe na de Keizersnede. Maar omdat je mama net zo sterk is als jij, hield ze het vol. Je opa en oma waren erbij en ze hebben de hele operatie meegemaakt. Jouw opa heeft je zelfs 'geboren' zien worden. Wat was hij trots! Ook de broer van mama en zijn vrouw zijn langsgekomen.

         
    Kasper is afgeleid van Capsar: Caspar is de legendarische naam van één der drie Wijzen uit het Oosten (Drie Koningen, zie ook Balthazar en Melchior). De betekenis is onzeker, de naam wordt wel verklaard uit Perz. kandschwar `schatbewaarder'. Kerk. feestdag: 6 jan. 
   




Klik op de foto om Kasper goed te bekijken! 5/11/2006
 

     
    Melk voor elk -6 november 2006
   

Lief manneke, vandaag ben ik weer de hele dag bij je geweest. We hebben 2,5 uur gebuideld. Toen je bij me kwam liggen wilde je gelijk eten, je was druk en beweeglijk. Ik heb toen, bij gebrek aan beter, je op mijn pink laten sabbelen. Hierdoor viel je al snel weer lekker in slaap. Sinds vandaag krijg je een lichtere vorm van ondersteuning bij jouw ademhaling. Je doet ongelooflijk je best. Je groeit ook heel goed, je weegt inmiddels 1218 gram!! We hebben een mooie foto van je gemaakt waarop goed te zien is hoe goed je groeit. Je handje omvat nu het volledige vingerkootje van papa, dit in tegenstelling tot de eerste foto (zie week 3).

 

Je moet door de lichtere ondersteuning voor je ademhaling en zuurstof iets harder werken dan je gewend was, dus de komende dagen zul je misschien iets meer vermoeid zijn, maar dat geeft niets lieverd. Veranderingen zijn voor jou iets zwaarder, dus die tijd gunnen we je. Je bent nog zo klein, dus we vinden het niet gek dat je ook kleine stapjes vooruit maakt.

 

Mama heeft vandaag kennisgemaakt met de ouders van je buurman en buurvrouw van de IC. Deze tweeling heeft ook nog een lange weg te gaan. Het was fijn om even te praten met ouders die ook nog een lange weg hebben te gaan met hun kindjes. Alle kindjes die bij jou in de buurt logeren zijn of heel klein of ze hebben een andere aandoening waardoor ze zich niet lekker voelen. Er wordt dag en nacht heel goed op ze gepast. Elk kindje ligt aan een monitor die alles in de gaten houdt. Er is best veel lawaai door alle alarmbellen die vaak afgaan bij die kindjes, dat was bij jou ook vaak zo. Nu is het gelukkig veel rustiger, af en toe moet de oppas even naar je kijken, maar daarna is het vaak weer goed.

 

We komen er wel lief popje, samen hebben we berekracht!

 

Morgen zijn papa en mama weer samen bij je.

 

Heel veel kussies van je mama.

     
    Zo gaat ie goed! -12 november 2006
   

Lieve en stoere vent, het gaat erg goed. Vanavond vertelde Siepie (je verpleegster) nog dat je een wondertje bent omdat je eigenlijk tot nu toe, de tijd goed bent doorgekomen. Vooral de laatste 1,5 week. Nu de CPAP wordt afgebouwd zien we telkens hetzelfde patroon. Als de CPAP een stapje terug wordt gezet, moet je de eerste dag even wennen en de dagen daarna ben je stabiel. Zo goed! Verder ben je op je gemak en laat je rustig verzorgen. Af en toe trek je even een gezicht van "afblijven", maar dat is het dan ook. Je bent gewoon geweldig. Elke paar dagen zien we veranderingen, je kleur, je armpjes, je blik en je motoriek. Prachtig. Vanavond heeft mama zo fijn met je gebuildeld, terwijl jij de getallen op de monitor liet pieken. Lieverd, het is nu aftellen geblazen. Het zal niet heel lang meer duren of je woont bij ons. Daar waar je hoort. Papa en mama kunnen niet wachten, want het wordt nu steeds moeilijker voor ons. We willen je zo ontzettend graag thuis hebben. Knuffel van je pap.

     
    Het grote gele monster -15 november 2006
   

Morgen is het zover mijn kleine held. Je gaat naar Leeuwarden!! Een nieuw logeeradres met allemaal nieuwe mensen die je gaan verzorgen. Een andere omgeving, een ander bedje, nieuwe geuren, andere geluiden. Lieverd, papa en mama hopen zo dat je je ook hier fijn zult voelen. Voor ons is het ook reuze spannend. Je gaat morgen de “wijde wereld” in. Je raast morgen in het grote gele monster zo over de A7 en wij rijden achter je aan. Omdat je nog steeds die vervelende sprietjes in je neus hebt blijft er een arts bij je die jou goed kent. Dit geeft ons een beter gevoel dan dat je wordt overgedragen aan twee mannen die jou slechts kunnen begeleiden naar je nieuwe logeeradres.

 

Enkele knappe koppen die vanaf het eerste uur van jouw leven voor je hebben gezorgd zullen je gaan missen. Je hebt zoveel bereikt de afgelopen twee maanden. Je hebt een topprestatie geleverd. Je bent een groot wonder en heel lief wonder. Mama heeft vandaag al heel veel mensen bedankt voor al hun goede zorgen voor jou. Maar een bedankje is eigenlijk helemaal niet genoeg. Zij hebben jou geholpen een groot wonder te zijn en te blijven!! Wij zullen hen nooit vergeten en we zullen jou vast nog wel het een en ander vertellen als je wat groter bent over alle lieve mensen en het avontuur wat je hebt doorstaan in Groningen.
 

Vanaf morgen zijn we veel dichter bij je. Papa en mama hebben vanaf morgen veel meer tijd om je te knuffelen en te strelen.

 

Hou vol lieverd, straks zijn we heel dicht bij je, we laten je nooit alleen.

 

Een hele dikke knuffel van je trotse papa en mama

     
    Samen huilen -17 november 2006
   

Lieve schat, weet je dat we sinds gisteren jouw prachtige neus kunnen bewonderen? Toen bleek dat je gisteren niet kon worden overplaatst naar Leeuwarden hadden ze een andere verrassing voor ons in petto. Je deed het zo goed aan de CPAP dat ze je een neusbrilletje hebben gegeven, ze noemen dat ook wel een snorretje. Hierdoor wordt alleen een beetje lucht in jouw neusje geblazen en zo nodig kun je ook nog wat extra zuurstof krijgen, maar dat is gelukkig helemaal niet nodig!

Alle pleisters zijn van je neus gehaald en je neusje en mondje zijn nu eindelijk na twee maanden helemaal vrij. Je vindt het zelf ook veel prettiger, je doet het zo goed, misschien nog wel veel beter. Je kon je zo irriteren aan die vervelende sprieten in je neus en nu zijn ze weg! Papa en mama kunnen nu ook nog veel beter met je knuffelen en we kunnen je ook gewoon in onze armen houden.

Ook ben je al in je geboortegewicht verdubbeld. Je weegt nu 1500gram!! Voor andere mensen ben je misschien nog een lief klein vliegje, maar je bent al  papa en mama’s kleine olifantje. Nog meer grammetjes om van te houden, en we houden als zoveel van je. 

Vandaag was het toch eindelijk zover, vandaag hebben papa en mama je opgehaald uit Groningen. Mama is met jou meegereden in de ambulance en papa reed achter ons aan.  

Je hebt de hele reis naar Leeuwarden geslapen samen met Bumba. Mama heeft je in Leeuwarden in je nieuwe glazen bedje gelegd en je sliep gelijk verder. Helaas was het een kort slaapje want toen het tijd werd voor melk bleek dat de sonde, dat is een slangetje waardoor melk in jou buikje druppelt, niet goed wilde aansluiten. Je nieuwe oppas moest je direct plagen door het inbrengen van een andere sonde. Daarna kreeg je een ander snorretje voor je neus waardoor warme lucht jouw neusje in wordt geblazen. En alsof je het nog niet druk genoeg had gehad bleek ineens ook dat het toch beter was om alle snottebellen uit je neusje te zuigen want daar bleek je ook nog last van te hebben. De cijfertjes op de monitor bleven onrustig. De nieuwe knappe koppen kennen je nog niet zo goed, dus de deurtjes van je nieuwe bedje bleven open en dicht gaan.

Manneke wat een toestanden, je was moe. Je wilde zo graag slapen. Het deed mama verdriet en samen hebben we gehuild. Soms klinkt jouw gebrul mij als muziek in de oren maar dan heb je honger en wil je gewoon melk. Je kan al op zoveel manieren huilen, vanmorgen was je echt verdrietig en boos, en terecht hoor lieverd! Papa en mama zijn uiteindelijk naar huis gegaan, wij waren ook moe en we hoopten hiermee aan te geven dat het voor ons allemaal tijd was voor rust. En de boodschap was duidelijk en het hielp, je doet het goed, tussen de nieuwe pampertjes en melkmomenten slaap je lekker door. 

Het worden spannende tijden voor ons lieffie, in Leeuwarden hebben ze grote plannen met ons. Wat dacht je van samen badderen, je eerste flesje, en op een echte weegschaal?… Echt serieuze babyzaken lieverd! Stoer hoor! 

Tot morgen popje, slaap zacht. Heel veel liefs van je mama 

     
    Stoere praatjes -18 november 2006
   

Vandaag heb je je eerste 5 milliliter melk uit een flesje gedronken!! Om de drie uur krijg je 30 milliliter melk, een half uur voor je melkmoment kondig je al met flink gebrul aan dat ze de poet maar vast warm moeten maken want, tijd is melk!  Stoere praatjes worden op niveau beloond, melk uit het flesje…. Je was behoorlijk onder de indruk, je was ook gelijk heel stilletjes. Het heeft tien minuten geduurd want je kon je oogjes niet meer openhouden. Al slapend hebben we je weer in je glazen bedje gelegd. Je hebt weer een belangrijke mijlpaal bereikt lieve schat, heel knap van jou. Papa en mama (zie foto)

     
     
   




Het eerste flesje! 18/11/2006
 

     
    Ik ben er echt klaar mee! -26 november 2006
   

Lieve vent, al dik 2 maanden heb je bewezen dat je over onvoorstelbaar veel flexibiliteit beschikt. Nu wordt bijna elke dag je ademhalingsondersteuning afgebouwd (zie foto hierboven). Gisteren heeft mama je de fles gegeven en het ‘brilletje’ uit je neus gehaald. Zelfs tijdens deze zeer inspannende bezigheid, bleef je prima ademen. Wij denken dat je er klaar mee bent; dat stomme brilletje is voor anderen misschien de uitkomst, maar jij hebt het gehad.

Papa heeft laatst, toen je in mijn armen lag, verteld wat we allemaal samen gaan doen. Vooral het strand en de zee trok je aandacht. Tijdens mijn verhaal, keek je me continu aan en luisterde met aandacht. Papa’s ideeën trekken je aan. Je hebt er zin in. Nog heel even schat en we gaan het allemaal waar maken!

We houden heel veel van je (en dat weet je heel goed), papa en mama!

     
    Op jezelf -28 november 2006
   

Het was vandaag een geweldige dag! Je ademt nu hélemaal zelfstandig. Geen sprietjes, geen snorretje en geen pleisters meer op je mooie koppie. Hulde aan onze kleine held!

 

Papa en mama wisten het al lang hoor dat je het zelf wel kon.  Je hoeft ons niks te zeggen, we zien en voelen dat je verder wil, je was helemaal klaar met dat geblaas in je neusje. Dat is voor hele kleine baby’tjes, jij bent bijna een volwassen baby die wel raad weet met flesjes melk en fopspenen.  Je kan nog niet praten dus je hebt het met je prachtige waarden op de monitor duidelijk gemaakt. Je bent er klaar voor, alleen de “oppas” had het nog niet zo snel door.

 

Alleen de kleine plakkertjes op je lijfje verbinden je nog aan de monitor. De tijd voor de laatste modetrends in het land der kleine ukkepukkies is aangebroken. Het ene schattige rompertje na het andere, en Zwitsal in overvloed.  Je ligt nu nog gewoon mooi te zijn in je glazen bed, nog wat rekken en strekken in een tropische temperatuurtje met nog een laatste doel; nog groter en sterker worden.

Straks trekken we alle babytrends door naar warme baden, zachte dekentjes, een relaxt bed, melk als je brult en slechts twee paar handen die je met heel veel liefde zullen dragen.  

 

Kom gauw thuis lieve schat, papa en mama kunnen bijna niet meer wachten!!

 

Kus van papa en mama

     
     
   






Filmpje 1
Filmpje 2


Het eerste badje! 29/11/2006
 

     
    Ballonnen en muisjes -4 december 2006
   

Lieverd, mama zit nog even alleen in de kamer. Papa is moe en slaapt al heel lang.

Vanavond zijn we zoals gewoonlijk weer bij je geweest. Je hebt heerlijk op m’n schoot gelegen. Ik kan nog steeds niet geloven dat je dit hebt bereikt. Nu ik hier alleen zit en de tijd die is geweest overdenk, word ik weer intens verdrietig. Alle verdriet en spanning, het was allemaal veel te veel.
En nu, je bent zo’n tevreden kereltje. Je vindt het heerlijk om lekker geknuffeld te worden. Je bent echt een charmeur en dat zal je dan wel van je papa hebben meegekregen. Je weet iedereen voor je te winnen, je lieve oogjes en je ontroerende verschijning. Mama kan eigenlijk niet geloven dat jij uit mijn buik bent gekomen, misschien ben je daarvoor te kort bij me geweest en is je geboorte veel te snel gegaan. Maar als je zoals vanavond zo lekker bij me ligt, ben ik de gelukkigste mama van de wereld.
Je bent mijn lieve schat en hou verschrikkelijk veel van je. Het spijt me zo dat je al deze ellende door hebt moeten maken. Gelukkig ben je nog heel klein en zul je deze verdrietige tijd niet meer kunnen herinneren. Als je straks bij ons thuis bent zullen papa en mama er ook niet zoveel meer aan terugdenken, maar 29 september 2006 zullen we nooit meer vergeten. Op deze dag hebben we helaas geen beschuit met muisje gegeten en er hingen geen blauwe ballonnen voor jou buiten aan de deur.
De tijd vliegt voorbij, ik hoop dat ik over een aantal weken de tijd even stil kan zetten zodat we samen rustig alle tijd kunnen inhalen die we met elkaar hebben gemist en ik beloof je; de beschuitjes en ballonnen zijn er voor jou, elk jaar weer!

 

Kus van mama

     
    De eerste week samen - 21 december 2006
   

Je bent nu een week bij ons thuis. Vorige week donderdag hebben we je na drie lange maanden uit het ziekenhuis gehaald. De eerste nacht in je eigen wiegje vond je best wel een beetje eng. De stilte en de duisternis bevielen je niet. Je was ontroostbaar.

Papa en mama hebben je wiegje uit je kamertje gehaald en naast ons bed neergezet. Maar ook dat hielp niet. Uiteindelijk heeft mama je uit je wiegje gehaald en je op haar buik gelegd. Zo viel je eindelijk toch in slaap. Papa en mama hebben echt de hele nacht niet geslapen, maar dat het belangrijkst is dat jij je rust krijgt en daar hebben we alles voor over. 

De tweede nacht ging het al een heel stuk beter. Twaalf uur krijg je je laatste flesje van de dag en ’s nachts rond half vier begint je maagje weer te knorren. Eigenlijk kondig je dat veel te laat aan want als het eenmaal zover is ben je ontroostbaar. Nog nooit hebben we je zo heerlijk horen brullen om je flesje. Gek genoeg is dit een van de geluiden waar je papa en mama zo naar hebben verlangd. Dit is zo anders dan het verdriet wat je vaak had in het ziekenhuis. 

De eerste week met jou samen was druk. Afgelopen dinsdag moest je naar de oogarts in Leeuwarden. Je was daarvan behoorlijk overstuur. Je hebt de rest van de dag en nacht nodig gehad om daarvan bij te komen. Vandaag wil de kinderarts je weer zien, mama schat in dat dit minder intensief wordt dan het avontuur bij de oogarts.  

Het is fijn samen lieverd! Vooral om jou ’s nachts een flesje te geven. Dat is geweldig. We doen dan de kerstboom aan. Het is stil en donker op straat. Het enige wat we dan horen is dat jij van je lekkere warme melk geniet. Op die momenten zijn we zo intens gelukkig! 

Kus pap en mam

     
    Foto's Kasper - 25 december 2006